address
it was dawn"where is the frinds house?"
when the rider asked
the sky paused.
The passerby bestowed the ray of right between his lips onto the darkness of sands.
And pointing his finger to a poplartree, he said'':
''not far from the tree
There is an alley greener than the slumber of God
Where love is as blue as the feathers of honesty.
Walk to the end of the alley emerging from beyond maturity.
Take a turn towards the flower of solitude.
Two steps to the flower
Stay at the foot of eternal jet of the eart s myths .
Then a transparent fear will encompass you.
In the flowing intimacy of space ,you will hear a rustle:
You will behold a child
On a tall plane tree picking a young bird from the nest of light.
*نشانی
"خانه ی دوست کجاست؟"در فلق بود که پرسید سوار.
آسمان مکثی کرد.
رهگذر شاخه ی نوری که به لب داشت به تاریکی شن ها بخشید و به انگشت نشان داد سپیداری و گفت :
"نرسیده به درخت
کوچه باغی است که از خواب خدا سبزتر است
و در آن عشق به اندازه ی پرهای صداقت آبی است .
می روی تا ته آن کوچه که از پشت بلوغ سر بدر می آرد
پس، به سمت گل تنهایی می پیچی
دو قدم مانده به گل
پای فواره ی جاوید اساطیر زمین می مانی .
و ترا ترسی شفاف فرا می گیرد.
در صمیمیت سیال فضا خش خش می شنوی .
کودکی می بینی
رفته از کاج بلندی بالا ،جوجه بردارد از لانه ی نور واز او
می پرسی
خانه ی دوست کجاست"
..
........
